De Gezondheidsgevaren van kwik.

Door Eric Davis, DDS.
Vertaling Rob Hundscheidt

Note: the translator is unsure of the words in parentheses

Opmerking van de vertaler: Het was niet makkelijk zulk een wetenschappelijk technisch artikel te vertalen. Vanwege de nauwgezetheid zijn enkele technische termen in de Engelse taal gelaten, tussen dubbele haakjes of ook de verklaring er van tussen dubbele haakjes. Mogelijk moet "organisch" "biologisch" of "natuurlijk" zijn. In ieder geval is het voldoende begrijpelijk.
Adviezen zijn altijd welkom. Het artikel zal in meerdere delen doorgestuurd worden.

In de Griekse mythologie is Mercurius - kwik - de snelvoetige boodschapper van de goden. Hij was de vlugste en schranderste van de Olympianen, de heilige van vertalers en vertolkers. Hij was de heilige van de rijkdom, van vruchtbaarheid, van goed fortuin, commercie,….. tot aan de heilige van de dieven aan toe.
Hij bracht de zielen van de doden naar de onderwereld, en werd vereerd als God der Slaap. Echter als materiele substantie in het levend organisme, is kwik het tegenovergestelde van deze mooiere kwaliteiten van deze snelvoetige boodschapper van de goden.

In het lichaam ontregelt de kwik de cellulaire functies op alle gebied, berooft het lichaam van de gezondheid en leidt het slachtoffer naar de onderwereld van neurologische disfuncties.

Kwik is een zwaar vergift. Gepubliceerd onderzoek heeft uitgewezen dat kwik, - zelfs ook in maar kleine hoeveelheden – giftiger is dan lood, cadmium en arsenicum. Enkele van de meest algemeen voorkomende tekens en symptomen van blootstelling aan kwik zijn geïrriteerdheid, woede-uitbarstingen, gebrek aan energie, vermoeidheid, minderwaardigheidsgevoelens, sufheid, verminderd intellect, weinig zelfcontrole, nervositeit, geheugenverlies, depressie, angstaanvallen, schuwheid en slapeloosheid.

Het element kwik.

Kwik is een dicht vloeibaar metaal dat een kleurloze, geurloze, smakeloze damp afgeeft bij relatief lage temperaturen. De drie voorkomende vormen zijn de dampvormen (Hg), de ionische vorm, (Hg2+), en de organische familievormen, principieel (Eng: methylmercury) methylkwik (Cl-Hg 0-CH 3). Elk daarvan heeft zijn eigen effecten en routes van absorptie en speciale weefselhoedanigheid.¹

Ten spijte van zijn vastgestelde giftigheid komt kwik in meerdere vormen in het milieu, in de hoeveelheid van 11.000 ton per jaar, vermoedelijk ten "voordele" van de mensheid. Bijvoorbeeld cinnaber (vermiljoen, oftewel kwiksulfaat) (Eng: mercuric sulphite), wordt verder gebruikt als rood pigment in vele tatoeagesalons; kalomel oftewel kwikchloruur (Engels: mercurous chloride), is een algemeen voorkomend geneesmiddel voor (huiduitslag).

Kwiklampen voorzien in verbeterde binnen- en buitenverlichting; en het element kwik heeft vele aanwendingsmogelijkheden zoals in het regelen van thermostaten, en de vervaardiging van plastiek, spiegels, en thermometers.

Alhoewel het een natuurlijk component van de aardkorst is, heeft het geen rol in het menselijk lichaam. Toch staan mensen constant bloot aan kwik, in de eerste plaats via grote vissen (landdieren zijn te verwaarlozen bronnen) [2], thimerosal (een conserveermiddel dat aan vaccinaties wordt toegevoegd, zoals ook vele ander farmaceutische middelen), en "amalgaam" of op kwik gebaseerde tandvullingen. Nadelige gezondheidseffecten - speciaal van neurologische aard - resulteerden door laag blootstellingsnivo, vooral aan de foetus van zwangere vrouwen.

Kwikdamp die uit kwik bevattende tandvullingen komt, wordt erg snel en grondig geabsorbeerd door het lichaam. Primair door de inhalatie en het slikken. [3] Dit kwik, komt ook in behoorlijke hoeveelheden in het milieu als tand-afval, dat niet juist gescheiden wordt, [4] en ook via crematie, dat het kwik in het amalgaam laat verdampen. Alhoewel crematoriums tegenwoordig vaak kwikdampcollectors gebruiken om dit te voorkomen zijn die niet standaard verplicht voorschrift. Kwikdampcollectors worden ook soms bij tandchirurgie gebruikt, maar een betere oplossing zou het zijn om direct op te houden met het gebruik van amalgaamvullingen.

Kwik dat in de atmosfeer loskomt, is niet vernietigend; het verbergt en verandert zich overwegend en is werkelijk snelvoetig. Kwik is ingesloten in de voedselketting als (Engels: methyl mercury) methylkwik, primair door de werking van bacteriën en andere microben die de elementele of anorganische vormen transformeren. Zelfs ook kwik van amalgaam wordt makkelijk door bacteriën in de mond in methylkwik omgezet (Engels: methylated).

Organisch kwik is de meest dodelijke van alle kwiksamenstellingen, waarschijnlijk vanwege de mogelijkheid er van om de cellen bijna moeiteloos in te kunnen dringen. Binnen in de cel kan het de vele componenten selectief vernietigen, of zelfs totaal door (Eng:) lysosomes te laten vrijkomen die het DNA beschadigen en door de celmembraan te laten scheuren.
De effecten er van op het neurologische en reproductieve systeem, zijn uitgebreid beschreven. [6]

Methylkwik (Eng: methylmercury) accumuleert in levende organismes omdat het een grote affiniteit heeft voor proteïne sulphydryl groups ((= waarschijnlijk aan zwavel verbonden proteïnes)). Omdat in de voedselketen de organismes van lagere orde door organismes van hogere orde gegeten worden, vermeerdert de kwikconcentratie zich daar in opgaand hoe hoger we komen. [7] Dit proces van accumulatie op iedere hogere trap van de voedselketen wordt "biologische-vermeerderde-accumulatie" genoemd. Omdat mensen de laatste schakel van de voedselketen is, kan kwik een erg destructief effect hebben op de mens, ((Eng: en gene pool)).

De meeste gifmoleculen die in het lichaam binnen komen, worden door de lever of nieren verwerkt en afgebroken tot kleinere deeltjes, die vervolgens worden uitgescheiden in relatief minder giftige vormen dan dat ze oorspronkelijk waren. Zware metalen zijn echter anders. Die kunnen niet afgebroken worden, dus tenzij die direct worden uitgescheiden nadat ze gegeten werden, accumuleren zich deze absoluut niet vernietigbare elementen en fungeren verder als een potentiële bron van schade.

De giftigheid van kwik, kwam in de 1950er jaren in de wereldbelangstelling als resultaat van het dumpen van kwik in de Minamata Baai in Japan. Het eten van zeevoedsel zoals vis etc. uit de baai, leidde tot wijdverspreide neurologische schade, en (( Eng: teratogenic)) effecten. Nadat alle katten uit de buurt dood gingen – sommige er van die gevonden werden pleegden regelrecht zelfmoord - en de vogels uit de lucht begonnen te vallen, begon de regering aan een onderzoek. Ze brachten nieuwe katten aan, en hielden die nauwkeurig in het oog om te zien wat hun doodgaan liet. Zelfs toen de oorzaak bekend was – de baai en als gevolg daarvan het wildleven aldaar – ging de chemische fabriek er gewoon mee verder met alles te vergiftigen en vissers er mee verder om hun vangst te verkopen. Rond 1997, werd bij 2200 mensen vastgesteld dat ze de "Minamata-ziekte" hadden en kwamen die in aanmerking voor schadevergoeding. Meer dan 8000 mensen leden echter in de een of andere mate aan lichamelijke of psychische symptomen zoals spier- en gewrichtspijnen, vergeetachtigheid, geheugenverlies, vermoeidheid, en bevende ledematen. [9,10]

Waar kwik het meest voorkomt.
Wetenschappers die het ophopen van kwik in het wildleven onderzochten, hebben nauwkeurig twee locaties onderzocht waar de kwikconcentraties bijzonder hoog lagen: nl. de Middellandse Zee en het eiland Madera in de Atlantische Oceaan.

Zeedieren die in de Middellandse Zee aangetroffen werden, hadden hoge kwikconcentraties in verhouding tot dezelfde soorten die uit de meeste gebieden uit die uit de Grote Oceaan kwamen, vanwege de natuurlijke aanwezigheid van kwik afkomstig van vulkanische activiteit. Ca. de helft van de kwikbronnen ter wereld liggen in het Middellands Zee gebied. [11] Het afgraven en uitmijnen in het gebied heeft het vrijkomen van kwik in het milieu nog laten toenemen.

Het proces van "biologische-vermeerderde-accumulatie" in de Middellandse Zee is evident. Hoge kwikconcentraties werden aangetroffen in Mediterrane tonijn, in verhouding tot dezelfde soorten in de meeste delen van de Atlantische Oceaan, net zoals ook in kleinere soorten zoals ansjovis, en sardientjes, en ook in de lokale zeevogels en hun eieren. Een onderzoek van vissers en hun familie in kustplaatsjes aan de Noord-Tyrrheense Zee, stelde een verband vast tussen het aantal maaltijden met zeevoedsel en de hoeveelheid kwik in hun haar vast. Diegenen die 1 maal of minder zeevoedsel per maand aten, hadden een gemiddelde van 1 microgram, terwijl diegene die 4 of meer zeevoedselmaaltijden per week hadden, een gemiddelde hadden van 36 mcg/g. Een concentratie van 50 mcg/g kwik in het haar werd vastgesteld bij enkele vissers, waarbij dan een genetisch onderzoek werd gedaan, om DNA-schade te evalueren.

Een positief verband werd vastgesteld tussen kwikconcentratie in het bloed en afwijkingen aan chromosomen, resultaten die werden bevestigd door verschillende auteurs.

Een onderzoek van vrouwen in het dorp Camara de Lobos, op het eiland Madera, waar zeestromingen een concentratie van kwik in het lokale zeeleven veroorzaken, wees uit, dat de gemiddelde waardes van het totale kwik in het haar en het bloed, respectievelijk rond 10 mcg/g en 32 mcg/liter lagen. Deze concentraties werden in verband gebracht met risico’s in hersenontwikkeling van de foetus.

SYMPTOMEN VAN KWIKVERGIFTIGING:

1. IN DE MONDHOLTE: Excessieve speekselvloed, metalensmaak in de mond; gezwollen tong met uitstulpsels langs de randen; tandvleesziektes; bloedend tandvlees; stomatitis; los gaan staan van de tanden; bedorven adem; witte plekjes in de mond; botverlies rond de tanden; zweertjes aan het tandvlees, gehemelte en tong; brandend gevoel in de mond; verkleuring van het tandvlees.

2. PSYCHOLOGISCH: Geïrriteerdheid en onredelijke kwaadheid; besluiteloosheid; slapeloosheid; gebrek aan concentratie; weinig zelfvertrouwen; sufheid; dalen van het intellect; weinig zelfbeheersing; nervositeit; geheugenverlies; depressie; bezorgdheid; verlegenheid en teruggetrokkenheid.

3. NEUROLOGISCH: Hoofdpijnen inclusief migraines; beven (van de handen, voeten, oogleden en tong); spierzwakte; spierreuma; tinitus (fluit- en andere tonen in de oren); parasthesie (abnormale huidsensaties); verslechterd gezichtsvermogen en scherpte; depressie; geheugenverlies.

4. CARDIOVASCULAIR EN ADEMHALING: Onregelmatige hartslag; pijn in de borst; veranderingen van de bloeddruk; onregelmatige pols, pijn of druk in de borst; hardnekkige hoest; emfyseem; oppervlakkig of onregelmatig ademhalen.

5. GASTROINTESTINAAL: Abdominale pijn (vaak op zweren lijkend) kolieken; constipatie; diaree; spastische darm.

6. IMUNOLOGISCH: Allergieën; rhinitis; gezwollen lymfeklieren in de hals; astma; sinusitis.

7. ENDOCRINOLOGISCH: Chronische vermoeidheid; subnormale temperatuur; excessieve transpiratie; gewichtsverlies; koud hebben, klamme handen en voeten; spierzwakte; hypoxie (zuurstofgebrek in de weefsels); verlies van eetlust; pijn in de gewrichten; schildklierstoornissen; onvruchtbaarheid.

8. URINOGENETISCH: Frequent urineren; s’nachts veelvuldig urineren; geen libido.

9. HUID: Onverklaarbare huiduitslag.

Het kwik uit amalgaam.

De grootste blootstelling aan kwik onder volwassenen komt uit een bron aan metaal damp die helemaal te vermijden zou kunnen zijn – nl. amalgaam – van het element kwik.

Het element kwik vormt een monatomisch gas dat zeer vluchtig is en makkelijk geïnhaleerd kan worden. [12]

Of het kwik nu geïnhaleerd werd afkomstig van een industrieel proces of afkomstig van kwikhoudende amalgaamvullingen, wordt kwikdamp makkelijk geabsorbeerd via de longmembranen. Het lost dan op in plasma, en bestaat dan verder als opgelost gas voor een periode die voldoende is om de meeste van de verspreidde barrières in het lichaam over te gaan inclusief de bloed-hersen-barrière.

Als het eens de cellen binnen komt, egaal of het hersen- of rode bloedcellen zijn, of enigerlei andere lichaamscel, ondergaat kwik een oxidatiereactie naar de anorganische ionische vorm. Vaak gerefereerd als divalent kwik (Hg ²+). Op deze manier accumuleert in het lichaam inderdaad de metalen kwikdamp, die afgegeven wordt door tandvullingen van amalgaam. Daar bij aan toegevoegd kan methyl kwik - deze hoog toxische samenstelling - gevormd worden van anorganische kwik door de werking van bacteriën in de mond.

Een onderzoek dat in 1990 uitgevoerd werd door M.J. Vimy [13] bracht de hoog absorbeerbare aard van kwik die door amalgaamvullingen als gas er uit komt, aan het licht. Hij plaatste 12 afdichtingen met amalgaam die radioactief gemaakt verbonden waren aan kwik (dat niet in de natuur voorkomt), in de kiezen van zwangere schapen. Radioactieve metingen stelden vast dat op de 3de dag kwik werd gevonden in de amoniotische vloeistof en het bloed van de foetus, en dat op de 26ste dag de meeste embryonale weefsels van de foetus, voortal de lever, de gal, het beenmerg, bloed en hersenen een hogere kwikconcentratie had, dan dat binnen 3 dagen gevonden werd in moederlijke weefsels. Tijdens het zogen waren de kwikconcentraties, in de melk 8 maal hoger, dan die in het moederlijke bloedserum. Daarbij veroorzakend een groot risico van blootstelling aan kwik. Zelfs na de 73ste dag, steeg de kwikconcentratie in de embryonale weefsels nog steeds, dit liet Vimy’s team concluderen dat het plaatsen van amalgaam gedurende de zwangerschap, het embryo twijfelloos aan grote risico’s blootstelden en dit de gezondheid van onze kinderen in gevaar bracht.

Vimy stelde ook vast, dat de vastgestelde kwikconcentratie in de nieren van de schapen, een behoorlijke afname van het glumerulaire filtratiepercentage veroorzaakte. In het tweede dierlijke onderzoek van ezels, wiens spijsvertering veel meer overeenkomstig is met die van mensen, stelde een team van microbiologen van de University van Georgia die met Vimy werkten vast, dat kwik afkomstig van amalgaam tandvullingen kwikresistente bacteriën in zowel de mond als in de darmen ontwikkelden, een vaststelling met verreikende zeer beduidende betekenis. [14]

Kwik in moedermelk.

Onderzoeken die uitgevoerd werden in de midden 1990er jaren stelden een verband vast tussen de kwikconcentraties in de nieren van pasgeboren kinderen, en het aantal amalgaamvullingen van de moeder. 15

Als resultaat daarvan adviseerde het Federal Institute of Medicines and Medical Products (een agentschap van de Duitse regering0, officieel tegen het gebruik van amalgaam van vuilmateriaal gedurende zwangerschap en borstvoedingsperiode. [16]

Deze onderzoeken stelden vast dat de kwikconcentratie in de urine van zwangere en zogende vrouwen, positief in verband stond met het aantal en oppervlakte van amalgaamvullingen en met de frequentie van visconsumptie. [17] De concentraties van kwik in moedermelk die op de tweede dag van het zogen werden genomen, waren ook afhankelijk van het aantal en het oppervlakte van amalgaamvullingen en met de frequentie van visconsumptie.

Kwikconcentraties in het tweede borstmelkmonster, die na twee maanden borstvoeding werden genomen, berusten alleen op visconsumptie. Onder zoekers geloofden dat de lagere concentraties van kwik in de melk op het tijdstip van 2 maanden, als gevolg waren van de hogere hoeveelheid melk die er geproduceerd werd.

Kwik wordt allereerst in de feaces uitgescheiden, maar ook via transpiratie en urine. 5% zal er via de borstmelk worden uitgescheiden. Rond de tijd van het baren kunnen de waardes van een baby 30 – 100% hoger liggen dan die van de moeder. Kwik passeert makkelijk door de placenta en bindt zich aan de rode bloedcellen en weefsels in de foetus, omdat de foetus niet transpireert en geen gal aanmaakt, of ontlasting heeft, accumuleert de kwik. Ook heeft het embryonale hemoglobine een grotere affiniteit van de kwik dan het hemoglobine van de moeder. [18]

Op 12 januari 2001, publiceerde het FDA-persburo een adviserend bericht dat zwangere vrouwen, en vrouwen van kinderbarende leeftijd die zwanger zouden kunnen worden, zogende moeders en jonge kinderen om geen haaievlees te eten, geen zwaardvis, ((tilevis)) en ((King Makreel)). Dit bericht waarschuwde ook tegen het twee maal per week eten van enigerlei anders soort vis. Regeringsagentschappen in Australië en New Zeeland, hebben overeenkomstige aanbevelingen uitgevaardigd.

Het FDA-rapport beschreef zwaardvis die routinematig getest werd, op het 1 mcg/g-"actie-nivo", waarboven welke vis niet zou mogen worden verkocht. Sommige zwaardvis bevatte meer dan 3 ((ppm)) kwik, dus, de EPA En FDA adviseerde aanstaande moeders om hun consumptie van zeevoedsel te reduceren of geheel weg te laten vanwege de mogelijkheid dat de hoeveelheid methylkwik die er in vis zit een nadelig effect kan hebben op de hun nog ongeborene nakomelingen. De vraag is, waarom de EPA en de FDA niet minstens de zwangere vrouwen, de vrouwen van kindbarende leeftijd en de kinderen dringend oproepen tot de verwijdering van kwikhoudende amalgaam – een veel grotere bron aan kwik dan zwaardvis ? Reeds al in 1991 stelde een panel van experten dat door de World Health Organisation werd samengesteld vast, dat kwikhoudende amalgaamvullingen de eerste en grootste bron van blootsteling aan kwik zijn van de niet-werkende bevolkingsgroep. [19]

Gemiddelde dagelijkse inname van kwik per bron.

Tand-amalgaamvullingen (kwikdamp),
volgens de American Dental Association 1,0 -2,0 mcg/dag.

Tand-amalgaamvullingen volgens de World Health Organisation 3,0 – 17,5 mcg/dag.

gemiddeld 10 mcg / dag
extreem 100 mcg / dag

Vis (methylkwik) 2,4 mcg/dag
Non-visvoedsel (anorganisch kwik) 0,3 mcg/dag
Lucht, water en voedsel 3,09 mcg/ dag

geabsorbeerd 2,26 mcg / dag

Andere bronnen verwaarloosbaar.

Thimorosal.

Ten spijte van de degelijk vastgestelde gezondheidsrisico’s, wordt organisch kwik nog steeds toegevoegd aan op- en zonder recept verkrijgbare medicijnen, zoals medicijnen voor aambeien (preparatie H), zoals ook in formules voor de behandeling van bacteriële- en schimmelinfecties. Omdat kwik schimmelwerende eigenschappen heeft wordt het gebruikt in binnenshuisverven.
Tot onlangs bevatten bijna alle contactlensvloeistoffen thimerosal voor de antibacteriële eigenschappen er van. Thimerosal is ethylkwik, een organische kwiksoort (soms merthiolate genoemd) bij sommige patiënten veroorzaakte thimerosal zichtbare accumulatie van kwik in de retina, en chronische oogirritaties. Bij enkele zeer gevoelige mensen, veroorzaakt dit op kwik gebaseerde middel het verlies van het gezichtsvermogen. Desondanks gingen de vervaardigers van contactlensvloeistoffen jarenlang verder om dit er in te gebruiken.

De verbanning op thimerosal in contactlensvloeistoffen, bracht maar weinig te weeg om het gebruik er van in andere producten weg te laten te laten, zoals oordruppels en neusdruppels. Thimerosal wordt tegenwoordig verder gebruikt, in een verscheidenheid van gezondheidsproducten: Voor het preserveren van vaccins en intramusculaire injecties, cosmetica, en sommige medicijnen die in oplossing moeten worden gehouden.

Het is de thimerosal die gebruikt wordt in kindervaccins, die de grootste oorzaak voor bezorgdheid zijn. Onderzoekers die dosis kwik in de vorm van thimerosal gebruikten, als conserveringsmiddel in kinder-immunisatiemiddelen, stelden vast, dat zij de US-federale veiligheidslimieten overschreden. De analyses wezen een verhoogd risico voor neurologische stoornissen, autisme, en hartziekte uit, bij vermeerderd blootstelling aan thimerosal in vaccinaties. De expositionele standaard grens van het Environmental Protection Agency (EPA) in de US is .1 mcg per kilogram lichaamsgewicht per dag, overeenkomend aan 7 mcg voor een 70 kilogram wegende volwassene. Volledig gevaccineerde kinderen krijgen 237.5 mcg kwik via vaccins in dosissen van tot 25 mcg per stuk. Volgens studies die uitgevoerd werden door het onderzoeksteam van Geier en Geier, overschrijdt de thimorosal in één enkele vaccinatie de EPA- volwassenenstandaardslimiet enorm. [21]
Het epidemiologische bewijs is dwingend en statistisch conclusief. Geier en Geier stelden vast, dat het voorkomen van spraakstoornissen, autisme en hartstilstand een werking was van de kwikdosis die de kinderen kregen. Autisme is nu epidemisch in de VS van 1 op 2500 kinderen in de midden 1980er jaren, tot 1 per 300 kinderen in 1996. Sinds het voortdurend stijgend aantal vaccinaties sinds de latere 1970er jaren, is er een voortdurende stijgende lijn in deze.

Kwik m.b.t. hartziekte.

Blootstelling aan kwik kan ook bijdragen tot hartziekte bij volwassenen. In een onderzoek bij 1000 personen van tussen de 42 en 60 jaar, de "Kuopio Ischemic Heart Dissease Risk Factor Study" (KIHD), stelden onderzoekers van de Universiteit van Kuopio in Kuopio, Finland vast, dat lipide peroxidatie en excessief risico op myocardisch infarct (MI), best in verband kon worden gebracht met hoge kwikconcentraties in het haar. [22] In het 4- jaar opvolgend onderzoek van het KIHD-onderzoek, stelde hetzelfde onderzoeksteam vast, dat hoge kwikconcentraties in het haar in verband stonden met verdikte aderwanden en aanwassingen in de halsslagaders. [23] Het team concludeerde: "De accumulatie van kwik in het lichaam wordt in verband gebracht met versnelde artheriosclerotische progressie bij de mens".

Een gevalsgeschiedenis.

Ik heb een drukke biologische tandartspraktijk in het gebied Queensland in Australië, die gespecialiseerd is in patiënten, die zwaarmetaal-vergiftigd zijn. De typische patiënt is vrouwelijk met veel amalgaam in de tanden, en die het advies van de Australische Hart Sichting (Australian Heart Foundation) heeft gevolgd, om een laag-proteïnehoudend, laag-vethoudend, en laag -cholesterolhoudend dieet te volgen, dat vis includeert als het hoofdzakelijke dierlijke voedsel, vaak ook enkele malen per week.

Nervanne was zo een patiënt. Ze bezocht onze praktijk voor het eerst in November 2001. met een veelvoud van symptomen zoals 3 maal per week migraines; bevingen (zoals zowel inwendig als zichtbaar uiterlijk), met daarmee in verband gebracht tintelend gevoel in handen en voeten, slecht geheugen, en een afname van waarnemend gezichtsvermogen; chronische zich niet te bestrijden latende niet aflatende vermoeidheid en depressies; tinitus, pijn in de gewrichten; s’nachts veelvuldig urineren; een metaalachtige smaak in de mond; en opgeblazen gevoel in de buik met een geschiedenis van diaree en nu constipatie. Ze stond ook op schildkliermedicatie als gevolg van een reeks van auto-immune schildklierziektes, en leed aan herhaaldelijk terugkerende gist en bacterie-infecties.

Een MRI-onderzoek wees uit, dat er geen tekens van angiopatie in de hals en wervelkolomslagaders waren, maar wees wel ((Eng: deep white material – waarschijnlijk: witte vlekken-)) ziektes uit, de-myelinatie, en mogelijk Multiple Sclerose.

Nervanne had veel kwikhoudende amalgaamvullingen en tandvleesziektes zoals dit duidelijk werd door bloeden bij het flossen en mondonderzoek. Ze had ook 3 wortelgevulde tanden, een met duidelijke apikale pathologische verschijnselen. Haar kinderen leden aan ((tand-malocclusions)), en concentratie-gedragsstoornissen. Een van haar kinderen was autistisch.

Detoxificatie (Ontgiftiging).

Het lichaam gaat op een zeer geordende wijze met toxines om:

Door beschermende barrières en afscheidingen (huid, slijm, tranen, speeksel).
Imunologisch (ontsteking, imunoglobuline-respons).
Bio-transformatie (de activatie van het cytochroom P450-enzyme detoxificatiesysteem).
Het verhogen van het lipide-nivo in het bloed (HDL, LDL, en VLDL cholesterol en tryglyceriden). [24, 25.]
Door het uitvoeren van een uitvoerig bloedscheikundig onderzoek, gebaseerd op de principes van Vrije Radicalen Therapie [26] kunnen we een vrij goed accuraat beeld er van krijgen met welk toxine of combinatie van toxines dat we het te doen hebben, waar dit (deze) ergens (zitten), hoeveel er van is, en hoe het getransporteerd wordt, en daarbij een beeld er over krijgen over hoe deze toxines het best geneutraliseerd kunnen worden en hoe ze er uit te kunnen krijgen.

Om de manier die we gebruiken om de patiënt van de kwik af te kunnen helpen is een proces in meerdere stappen. De eerste stap houdt in het voedingsprogramma zo te veranderen om het lichaam in staat te stellen om met contaminerende materialen om te kunnen gaan. De volgende stap voegt specifieke supplementaire en chelatietherapie daar aan toe. Vervolgens doen we een uitgebreid onderzoek van de mond, om de beste manier te bepalen om het amalgaam te verwijderen en het meest aangepast soort vervang materiaal vast te stellen. Alleen dan gaan we de amalgaamvullingen verwijderen.

Na het onderzoek van Nervanne’s bloed resulteren de volgende bevindingen die van speciaal belang zijn: haar bloedcholesterol was erg laag, op 150 mg / dl met het HDL-cholesterol op 48 mg / dl, en haar totaal aan proteïne en albumine nivo lag laag, de globuline was normaal hoog.

Nervanne’s totale cholesterol, HDL- cholesterol, en totale proteïne-nivo was nooit van te voor zo laag geweest. Dus vroeg ik haar welk soort voedingsprogramma dat zij had gevolgd. Nervanne had geen eieren gegeten, geen rood vlees of zuivelproducten (uitgezonderd afgeroomde melk of soyamelk of haar ontbijtgranen/ pap) enkele jaren voor haar verwoestende afname van haar gezondheid. Ze had haar voedingsprogramma gereduceerd tot salades, gebak, fruit, en soms een portie kip zonder huid en frequent vaak tonijn in blik vanwege het gemak en om haar omega-3 te verhogen. Ze at vaak (cholesterolvrije) crackers met margarine en magere kaas als tussendoortje. Ze at ook vaak andere transvetsoorten – margarine, gebak, brood, ontbijtgranen en chocolade.

Ging Nervanne’s gezondheid er aan onderdoor als resultaat van haar nieuwe eetgewoontes, of was het meer samenvallend er op gebaseerd dat haar recente gezondheidsverslechtering volgde na de overstap op een extreem laag-vethoudend, laag-cholesterolhoudend, laag dierlijk-proteïnehoudend dieet ? Ik geloof dat het door het laatste kwam en de wetenschappelijke litteratuur bevestigt mijn vermoedens.

Nervanne’s daling van het cholesterol en het totale proteïnebloedserum, heeft haar vatbaar gemaakt voor bacteriële en virale infecties, door te bevorderen dat er verminderd T-cellen worden aangemaakt. Dit is in het vooral zo in aanwezigheid van kwik, dit heeft zich uitgewezen dat het de weerstand tegen virussen verlaagt, zoals ook tegen kanker en auto-immune ziektes. 27, 28

Lage cholesterolspiegel maakt ook de ontwikkeling/ aanmaak van de T-cellen moeilijker, [29, 30, 31, 32] en de uitscheiding van kwik bijna onmogelijk. Het inzetten van emotionele depressies, en geïrriteerdheid wordt vaak vastgesteld bij mensen die opeens hun cholesterolspiegel lagen dalen. Deze symptomen zijn altijd opgetreden in alle onderzoeken over langere termijn, met betrekking tot het verlagen van de cholesterolspiegel, echter maar zelden brengen de doktors de depressieve symptomen van hun patiënten in verband met de plotselinge verandering in hun dieet of cholesterol-nivo.

Neurotoxines worden in gebonden vorm met proteïne componenten van lipo-proteïnes door het lichaam heen getransporteerd, en hebben daarom cholesterol nodig voor het transport en verwijdering daarvan. Deze neurotoxines, hebben ook een hoge affiniteit, voor lipoïdaal weefsel van het zenuwstelsel en hersenen. Een stijging van het cholesterolnivo en triglycirides in reactie op neurotoxines, beschermt tegen permanente aanhechting van deze neurotoxines aan de zenuw- en hersencellen. Symptomen van neurtoxiteit treden zeer waarschijnlijk op als de cholesterolspiegel plotseling verlaagd wordt of als de betroffen patiënt overstapt naar een laag vethoudend, laag-cholesterolhoudend, laag-proteïnehoudend dieet.

In een onderzoek bij mensen, werd een hoog-proteïnehoudend, laag-koolhydratenhoudend dieet, vergeleken met een laag-proteïnehoudend en hoog koolhydratenhoudend dieet. De onderzoekers stelden vast, dat er een verhoogde zuivering van toxines was op het hoog-proteïnehoudend en laag-koolhydratenhoudend dieet, en een verminderd zuiveringsvermogen als deze verhouding werd omgekeerd. 33, 34 Om het proteïne correct te kunnen gebruiken is het noodzakelijk dat het vet èn het vlees gegeten wordt. Het gebruik van extra boter of vet in de voedselbereiding van overgroot belang. Door voldoende adequaat vet te hebben, wordt de galproductie gestimuleerd, de absorptie van mineralen verhoogd, en de uitscheiding van kwik vergemakkelijkt, zolang als constipatie vermeden wordt.

In mij praktijk heb ik vastgesteld dat mensen die stevig in lichaamsbouw waren, dat die sneller konden herstellen en minderde reacties hadden gedurende hun behandeling vergeleken met mensen die extreem mager waren of die het meeste gewicht verliezen, of die verkeerd geadviseerde vastenprocedures volgden als ze aan toxines blootstonden zoals kwik. 35 Deze observatie wordt ondersteund door recent onderzoek dat gepubliceerd werd in het Journal of Obesity 36

Een correcte cholesterolrespons is fundamenteel om het kwik en andere toxines zich te kunnen laten verwijderen naar andere plaatsen waar dit kan worden uitgescheiden. Een Deens onderzoek van 50.318 gebruikers van (statin) cholesterol-verlagende geneesmiddelen, bleken een hoger risico te hebben aan periferale neuropatie dat in verband stond met het percentage van het dalen van het totale cholesterol. M.a.w., het verlagen van het cholesterol vermeerdert het risico van reacties met zenuwtoxines [37], dat resulteert in pijn, pareastesie, verkleumdheid, en demylinatie-effecten. Zes verdere onderzoeken sinds 1994 hebben uitgewezen, dat de zelfde stijging van polypheriferale neuropatie-symptomen voor gebruikers van cholesterolverlagende medicijnen [38, 39, 40, 41, 42, 43] onze klinische vaststellingen ondersteunen, dat lage cholesterolspiegels in de aanwezigheid van een krachtig neurotoxine, een neurologisch vergif zoals kwik dat in amalgaamvullingen voorkomt, of van enigerlei andere afkomst, dit het beste recept is voor grote problemen. Nervanne’s geschiedenis en ziekteverloop was karakteristiek voor dit patroon.

Therapie.

Onze behandeling voor Nervanne bestond uit een radicale verandering van haar voedingswijze opgevolgd door het zorgvuldig verwijderen van haar amalgaam vullingen (net zoals ook haar wortelgevulde tanden). Een juist dieet is fundamenteel om zich te kunnen zuiveren van toxines, zoals ook het verkrijgen van de beste gezondheid. Wij adviseerden Nervanne, om tonijn en ander zeevoedsel uit haar dieet weg te alten, maar een verscheidenheid aan vlees, eieren, en volle melkproducten te incorporeren. Het enigste zeevoedsel dat toegestaan is, is levertraan, om te voorzien in de vitamines A en D.

Een armoede aan proteïne, heeft zich uitgewezen dat het het gehalte in de lever van enkele van de cytochroom P450-enzymen verlaagt. Het enzymensysteem, het lichaam, beroept zich daar op en is daar op gebaseerd om de toxines te kunnen verwijderen.
Kwik blokkeert ook het P450 systeem. [45] Overeenkomstig het onderzoek van Dr. Mary EnigTrans vetten interfereren ook met het P450 enzymen - ontgiftigingssysteem, dus deze moeten ook uit het dieet worden weggelaten. [46]

De proteïnes in het dieet moeten dierlijke proteïnes zijn die voorzien in een compleet spectrum aan aminozuren. Een onderzoek onder Aziatische vegetariërs met incomplete aminozureninname, laat verminderde zuivering van xenobiotica zien. [47] Een te weinig aan zoutzuur heeft een nadelige impact op de beschikbaarheid op de aminozuren in het dieet, zelfs ook in een hoog proteïnehoudend dieet. Dus is het van bovenste belang om de pancreas te stimuleren door het gebruik van lacto-gefermenteerde voedselsoorten. Onze voortang maakt gebruik van gefermenteerde zuivelproducten die rijk in weiproteïnes zijn. Niet alleen zal wei de complete proteïnes voorzien voor de metabolisatie van xenibiotica en kwik, maar het heeft zich ook uitgewezen dat het het glutathionengehalte van de lever verhoogt. [48, 49] Wij bevelen de yoghurt van schapenmelk aan die rijk is aan laurinezuur, wei en gluthatione.

In April 2002, was de migraine van Nervanne compleet verdwenen, en was een eind gekomen aan haar gastro-intestinale symptomen. Voor de eerste keer in vele jaren, kan ze weer een zin aan elkaar spreken zonder te stotteren. Haar niet in staat zijn om tegen het leven opgewassen te kunnen zijn, interne geïrriteerdheid en gevoelens van hulpeloosheid waren verdwenen, en ze was nu in staat om voor haar familie en man te kunnen zorgen. De gedragspatronen van de kinderen waren zich ook aan het verbeteren en de ouders waren er klaar voor om een programma op te stellen om een programma op te starten voor kinderen voor autisme.

Conclusies:

De meeste mensen kunnen zich tegen kwik beschermen door te vermijden dat ze er onnodig mee in contact komen. Dat betekent om alleen composiet vullingen voor de tanden te gebruiken – nooit amalgaam – en vaccinaties te vermijden, en farmaceutische producten die thimerosal bevatten. Af en toe vis eten is goed voor een gezond persoon die ook een gezond voedingsprogramma heeft, dat rijk is aan dierlijk proteïne en vet is, maar tonijn, zwaardvis, en grotere roofdiersoorten, zouden alleen op zeldzame gelegenheden gegeten mogen worden.
De zwangere- en borstvoeding-gevende vrouw is een apart geval. De foetus heeft geen enkele manier om zich van het kwik te ontdoen dat door de barrière van de placenta komt, en is daarom erg kwetsbaar. Het werd duidelijk gedocumenteerd dat kwik bij de ontwikkelende zuigeling en foetus tot blijvende en onomkeerbare hersenschade kan leiden. Aldus wordt het zeer aanbevolen dat alle amalgaamvullingen verwijderd worden voor de conceptie, en noodzakelijk dat er geen geplaatst worden gedurende de zwangerschap en borstvoedingstijd. Zwangere en borstvoeding gevende vrouwen, zouden het eten van tonijn, zwaardvis, en overeenkomstige soorten geheel moeten vermijden. Resusfactor negatieve vrouwen zouden vaccins moeten eisen die vrij zijn van thimerosal.

Veel onnodig gebruik van kwik, gecombineerd met het verbranden van kolen en andere fossiele brandstoffen (de meest belangrijke bron van in de lucht ontstane kwik) kan onze voedselketen contamineren, en ons milieu vervuilen tot een mate dat de gezondheid van iedereen aantast. Kwik is de meest toxische van alle zwaarmetalen. Dus als we onze eigen gezondheid willen beschermen net zoals ook die van toekomstige generaties, dan is het het beste dat wij en de wetenschappers een wetsontwerp aanbieden aan de regering, gemeente, en op internationaal nivo, voor het reduceren of stoppen van het in de wilde weg gebruik van kwik van al zijn gevarieerde vormen; maar vooral ook het bewust gebruik er van, via het direct implanteren van kwik in het volk, zoals jij en je kind door het gebruik van tandvullingen en kwik bevattende vaccinaties.

About the Author

Dr. Davis is hoofdarts van een grote en druk bezochte tandartspraktijk en staat goed bekend, in de gezondheidsindustrie als een leider op het gebied van biologische tandheelkunde. Dr. Davis is ook de klinische directeur van Nutrition Diagnostics. Hij heeft verschillende post-graduale studies doorlopen van klinische voeding, medische accupunctuur, neurale therapie, homotoxilogie, en electro-accupunctuur.
Hij was een mede oprichtend lid en het vorige hoofd van de Australian Society of Oral Medicine en Toxicologie (de Australische Vereniging van Orale Geneeskunde en Toxicologie). In 1996 werd hij lid van het Australian College of Nutritional en Environmental Medicine. Hij gaf zowel op nationaal als op internationaal nivo lezingen op het gebied van Biological Dentristry and Nutrition (Biologische Tandheelkunde en Voeding).

Je kunt zijn website bezoeken op www.ericdavisdental.com

Test je rol binnen een team

De groepsroltest (Belbin groepsrollen)

Welke rol vervul je in een team? Neem je altijd het voortouw, leid je discussies in goede banen of zorg je voor de planning? De Britse onderzoeker Meredith Belbin onderzocht en omschreef de negen belangrijkste rollen die mensen in een team op zich kunnen nemen. Afhankelijk van de doelstelling, heeft ieder team een ideale samenstelling. Een team met alleen maar creatievelingen loopt het risico te verzanden in ideeën. Dikke kans dat een zaal vol uitvoerders veel werk verzet zonder aansprekend resultaat. Als je je hiervan bewust bent, kun je taken en functies toebedelen en zo aansturen op een betere werking van het team, met bijbehorend resultaat. Of, op microniveau: je eigen inbreng onder de loep nemen en zo nodig een andere rol oppakken.

Instructie

Met deze test, die is gebaseerd op de Belbin-theorie kan je bepalen in welke mate de verschillende teamrollen je aanspreken. Geef steeds aan welke activiteit of eigenschap het beste bij je past. Ook als beide minder op je van toepassing zijn. Maak dus altijd een keuze.

doe de test:

Britten verpatsen hun goud massaal op feestjes

Nu de recessie keihard toeslaat bij de Britten, kunnen ze wel wat extra cash gebruiken. Reden genoeg om het juwelenkistje eens om te keren en de inhoud te verpatsen op een goudfeestje.

Z24.nl

Onder het genot van een hapje en een drankje geld bij elkaar schrapen met het verkopen van je oude sieraden. Daar draait het om tijdens de goudfeestjes. Om de dag vindt er ergens aan de andere kant van de Noordzee wel zo'n party plaats.

Uitbreiding
Het concept van de feestjes is verzonnen door de Amerikaanse Krista Waddell. Deze voormalige handelaar in grondstoffen begon vorig jaar met de goudfeestjes in de Verenigde Staten. In maart van dit jaar exporteerde Waddell dit idee naar Engeland en onlangs naar Australië. Plannen om uit te breiden naar het Europese vaste land zijn inmiddels in de maak.

Sinds de start van de website van Ounces2Pounds is er al voor meer dan een miljoen Britse pond (1,09 miljoen euro) aan gouden sieraden van de hand gedaan tijdens de partijtjes.

"Het zijn vooral vrouwen die dit soort feestjes organiseren. Zij hebben immers de meeste sieraden in huis. Nu de recessie hard toeslaat bij ons in Groot-Brittannië, besluiten steeds meer vrouwen om hun juwelenkistje eens op te schonen", vertelt een woordvoerder van de website.

Tupperware Party nieuwe stijl
Een goudfeest verloopt een beetje zoals de bekende Tupperware Party's. De organisatie stuurt een goudexpert naar de locatie. De gasten op het partijtje kunnen ter plekke hun gouden sieraden laten taxeren door de expert die een bod doet op je oude goud.

Wat de gasten zoal verdienen op deze feestjes loopt volgens de organisatie nogal uiteen. Er zijn natuurlijk mensen die toch geen afstand kunnen doen van hun sieraden en uiteindelijk niets verkopen.

Opbrengsten bezoekers
Maar er zijn ook bezoekers die makkelijk 800 pond (872 euro) rijker weer naar huis gaan na zo’n party. "Tijdens dit soort feestjes wordt al gauw voor circa 4000 pond (4362 euro) aan goud opgekocht", aldus de woordvoerder.

De sieraden die Ounces2Pounds opkoopt worden uiteindelijk omgesmolten tot goudstaven. Feestgangers hoeven dus niet bang te zijn dat ze hun oude sieraad ergens in een etalage terugzien.

Zen Tarot

Zen Tarot

Op zaterdag 10 oktober is er een workshop (Osho) Zen Tarot in Hoogland. Tarotkaarten zijn spiegels en geven je inzicht in levenskwesties. Je krijgt uitleg over de kaarten en gaat patronen leggen. Hier kun je thuis mee doorgaan. Deze dag is zowel voor beginners als gevorderden. Kosten 45 euro. Hij vindt plaats in De Garage, Oude Kerklaan 36, van 10.30 tot 16.30 uur. Info: Donna van der Steeg, oshotran@tiscali.nl of 06-26750740.

Lees het hele artikel op de website van dé Weekkrant

de 5/95 doorbraak

bron:

Deze onbewuste kracht is ook een sterk hulpmiddel bij een Tarot Mediation consult.

Bij een tarot mediation consult wordt er door de kaarten een brug geslagen tussen het onbewuste en het bewuste.

Nagels groeien harder dan ooit tevoren

Steeds maar weer je nagels aan het knippen, bijten of vijlen? Kan kloppen, nog nooit groeiden nagels zo snel als nu.

Wie in 1938 goed verzorgde nagels wilde hebben, hoefde maar één keer in de drie weken een beetje te vijlen. In een maand groeide een vingernagel gemiddeld drie millimeter. Tegenwoordig heb je in vier weken al 3,5 millimeter nagel erbij. Teennagels gingen van anderhalve millimeter in 1938 naar ruim twee millimeter nu.

Dat ontdekten onderzoekers van de University of North Carolina in de Verenigde Staten. Ze vonden een oude Britse studie uit 1938 over nagelgroei en vergeleken die met de situatie nu. Het bleek dat we tegenwoordig sprintnagels hebben in vergelijking met vlak voor de oorlog.

Volgens de onderzoekers komt dat door onze betere voeding. Vlak voor de oorlog was de voedselsituatie in Europa ellendig. Er ontstonden vaak vitaminetekorten. Tegenwoordig krijgen we wel vaak alle belangrijke voedingsstoffen binnen en hebben we ook nog eens een dieet waarin veel eiwitten zitten. Die zorgen dat de vingers keratine aan kunnen maken voor de nagels.

De nagelstudie bevestigd dat we steeds sterker en groter worden. Uit eerder onderzoek kwam al naar voren dat onze hoofden in vergelijking met een eeuw geleden flink zijn gegroeid.

bron zie:

een computer is echt geen kaartenbak!!

Gaydar nu ook als software

Is ie ‘t of is ie ‘t niet? Met nieuwe software van twee studenten weet je snel of iemand op Facebook homo is of niet.

De software werkt heel eenvoudig. Homo’s hebben statistisch gezien veel meer homo’s als vrienden op Facebook dan hetero’s, zo ontdekten de makers, twee studenten aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT). Dus zoekt het programma naar mensen op het sociale netwerk die voor hun geaardheid zijn uitgekomen.

Door op de vriendenkringen van deze mensen een algoritme los te laten, vind je homoseksuele mannen die niet voor hun geaardheid uitkomen. Het werkt heel eenvoudig: als iemand veel homoseksuele vrienden heeft, zal hij volgens het programma zelf ook welgay zijn.

Met deze namen kun je weer een nieuwe zoekronde starten. Navraag bij een aantal mannen die waren ‘geout’ door de elektronische ‘gaydar’ leverde op dat het programma zeer accuraat is.

Het project is niet het eerste onderzoek waaruit blijkt dat een eenvoudig computerprogramma details kan vinden die je misschien liever privé had gehouden door te kijken naar uw sociale netwerk op het internet. Eerder dit jaar koppelden computerwetenschappers dertig procent van de anonieme Twitter- en Flickr-accounts met een eenvoudig algoritme. Wie op de ene site bekend is, kan zich op de andere niet meer verbergen in de anonimiteit. Andere onderzoekers hebben sociale netwerken gebruikt om achter politieke voorkeuren van mensen te komen.

Het is de zoveelste aanwijzing dat je de privacy-instellingen van je sociale netwerken serieus moet nemen. Zelfs als je dingen niet vermeldt op de ene site of netwerk, kan het via de andere sites gevonden worden.

Veel mensen reageren dat het hun niet uitmaakt dat er zoveel bekend is, "Want zij hebben toch niets te verbergen". Het verschil met een ouderwetse kaartenbak en het huidige internet is dat er vroeger geen algoritmes op losgelaten konden worden. En als er vroeger twee kaartenbakken door elkaar heen kwamen ontstond er een chaos, tegenwoordig een totaal nieuwe werkelijkheid. En dan is het aan u om te bewijzen dat het nieuwe niet de waarheid is. Dat is het verschil.

Bron.

Proeven is zien

Een Amerikaans bedrijf heeft een apparaat gemaakt waarmee blinden kunnen zien.
Via hun tong.

Goed nieuws voor de 160 miljoen blinden op de planeet Aarde. Het Amerikaanse bedrijfWicab heeft een manier gevonden waardoor ze binnenkort op basaal niveau weer kunnen zien. De uitvinding heet BrainPort en het bestaat uit een camera in een bril, een computertje en een metalen lollie.

De camera stuurt beelden naar het computertje, die er zwart-wit beelden van maakt. Daarna zet de computer die om in elektrische signalen. Die gaan naar de ‘lollie’, een metalen plaatje van negen vierkante centimeter dat de gebruiker op zijn of haar tong draagt. Op de lollie worden de beelden van de camera weergegeven in zwakke elektrische stroompjes.

Zwarte pixels worden omgezet in stroomstootjes, witte pixels niet. Daardoor ontstaat een ‘beeld’ op de tong van de gebruiker.

Met dat beeld kunnen mensen die eerst totaal niets zagen nu deuren vinden, op liftknopjes drukken of een glas pakken dat op een tafel staat. Uit eerste experimenten blijkt dat ze na enige oefening zelfs letters kunnen zien. Het grote mysterie is hoe ze dat doen. Blinden die de BrainPort zijn gaan gebruiken, vertellen dat ze daadwerkelijk dingen ‘zien’ via de lollie.

De makers van de BrainPort vermoeden dan ook dat er vanaf de tong een directe verbinding wordt gemaakt naar de optische zenuw in de hersens. Er zijn meer voorbeelden bekend waarbij input via het ene zintuig door de hersens wordt vertaald naar een ander zintuig.

Blinden beginnen na een kwartiertje al te wennen aan het apparaat en ‘zien’ na een paar dagen de eerste dingen. De BrainPort wordt momenteel gekeurd door de Amerikaanse overheid en is tegen het einde van het jaar verkrijgbaar voor 10.000 dollar. De Nederlandse vestiging zit in Nijmegen.

bron:FAQT

Het (Evolutionaire) Nut van een Depressie

Zoals wel bekend is, heeft het proces van biologische evolutie de mens gemaakt tot wat hij heden ten dage is. Al onze vele kenmerken zijn terug te leiden op de mechanismen die onze voorouders in staat stelden om langer, vruchtbaarder en gezonder te leven zodat hun genen de tand des tijds doorstonden. Zo hebben we benen om voor tijgers weg te rennen, handen om gereedschappen vast te pakken en hersenen om ons uit lastige situaties te MacGyveren.

Toch is de mens niet een perfect wezen, we lijden aan allerlei evolutionaire onhandigheden, die er om verschillende redenen ingeslopen zijn. De miljoenen jaren die we hebben doorgemaakt zonder een staart nodig te hebben waren toch te weinig om alle resten te verwijderen: ziedaar het stuitje. Een probleem als obesitas bewijst alleen maar dat onze voorouders het miljoenen jaren zonder MacDonalds en bonbonwinkels moesten stellen: vetzucht was gewoon een bittere noodzaak. En bij sommige onvolkomenheden gaat het eigenlijk om juist iets heel handigs: een koortsreactie is eigenlijk een zinnig biologisch afweermechanisme die ons beschermd tegen ziekteverwekkers.

Maar soms is het lastiger de evolutionaire verklaring voor een onvolkomenheid te vinden. Dat is bijvoorbeeld het geval bij depressie. Een klinische depressie lijkt alleen maar nadelen te hebben: een persoon kan emotionele vlakheid vertonen, hij of zij trekt zich volledig terug en angst, wanhoop en apathie wisselen elkaar af. Allemaal niet erg zinnig voor je overlevingskansen zou je zeggen.

Onderzoeker Paul W. Andrews van de Virginia Commonwealth University denkt dat er wel degelijk een evolutionair nut zit in depressie. Hij betoogt dit o.a. op de website van Scientific American en in een aantal wetenschappelijke publicaties. Depressie is niet enkel en alleen een mode-ziekte maar is een fenomeen dat in alle samenlevingen, ook hele primitieve, voorkomt. Neurologisch onderzoek heeft enkele fysiologische en chemische aanwijzingen opgelevert dat de mens haast voorgeprogrammeerd is om depressies te kunnen hebben.

Paul Andrews haalt een aantal onderzoeken aan waaruit het nut zou blijken van deze aanleg tot depressie. Het blijkt dat mensen in een depressie vraagstukken op een veel analytischere wijze oplossen. Door ze in kleinere stukken te verdelen en veel langer over die kleinere deelproblemen na te denken worden betere oplossingen gevonden. Ook zijn er aanwijzingen dat depressie ervoor zorgt dat langere tijd in afzondering over een probleem nagedacht kan worden. Ook dit zou het probleemoplossend vermogen bevorderen.

Apart genoeg gaat dit ook op voor sociale prolemen, juist deze problemen (blijf ik bij mijn partner of ga ik ervan door, willen we meer kinderen...) hebben natuurlijk evolutionair een grote vinger in de pap.

Zoals zo vaak met evolutie is de zaak ook om te draaien en dat doet Andrews ook in zijn slotbetoog. Een depressie is een truc van je hersenen om je duidelijk te maken dat je complexe sociale problemen moet oplossen. Sterker nog, Andrews pleit ervoor dat therapeuten de depressie niet bestrijden maar de mensen helpen hun onderliggende problemen op te lossen. Een menselijke depressie is volgens hem geen lichamelijk falen, maar juist een fascinerend goed werkend systeem met een specifieke functie. Depressie komt daarin meer overheen met obesitas.

Een boude stelling, maar wel één die hout snijdt.

De genezende illusie

Geef mensen een zoutoplossing, maak ze wijs dat het een medicijn is en zie: ze worden beter. Dat is het placebo-effect in een notendop. Vaak wordt smalend gezegd dat het ‘tussen de oren’ zit. Klopt. De werking is aantoonbaar in de hersenen, blijkt uit nieuw onderzoek. Als de wetenschap íets heeft aangetoond, dan is het wel de werking van placebo’s. Al in 1572 viel het de Franse filosoof Michel de Montaigne op dat er mensen zijn voor wie alleen al de aanblik van een medicijn genoeg is om beter te worden. Door de eeuwen heen hebben patiënten ontelbare zoete pilletjes, bittere drankjes en zoutoplossingen voorgeschreven gekregen. Er zat geen spoor van een medicijn in, maar ze werkten wel. Het idee een medicijn te krijgen, de bijbehorende verwachtingen en waarschijnlijk ook de aandacht van een expert zorgen vaak voor een wonderbaarlijk herstel. Hoe is dat mogelijk? Vaak wordt gezegd dat de werking ‘tussen de oren’ zit. Dat wordt vaak een beetje neerbuigend bedoeld, alsof de patiënt zichzelf maar wat wijsmaakt. Maar het placebo-effect speelt zich inderdaad letterlijk tussen de oren af, blijkt uit nieuw onderzoek. De hersenen maken van nature een kleine hoeveelheid stoffen aan – endogene opioïden genaamd - die pijn en angst onderdrukken. Die stoffen worden vrijgegeven op het moment dat er een placebo wordt toegediend, schrijven onderzoekers in Neuron. Daarvoor is de hersenschors verantwoordelijk, die ook een belangrijke rol speelt bij het registreren en verwerken van pijn. Dat leidt ertoe dat het ruggenmerg minder pijnsignalen registreert, waardoor er ook minder pijnsignalen worden doorgegeven naar de hogere hersendelen. Het gevolg is een ‘verminderde pijnervaring’, zoals hoofdonderzoeker Falk Eippert het uitdrukt. Dat werd duidelijk toen de onderzoekers een aantal proefpersonen een pijnlijke stimulans gaven, en tegelijkertijd naar hun hersenactiviteit keken. De proefpersonen waren voor de test behandeld met een crème, die op twee plekken op hun onderarm werd aangebracht. Ze kregen daarbij te horen dat op de ene plek een pijnverminderende crème zat, en dat de andere een controle-crème was voor testdoeleinden, zonder enige werkzame stof. Toen ze vervolgens de pijnlijke stimulans kregen, deed dat beduidend minder pijn op de plek waar de proefpersonen behandeld dachten te zijn met de pijnverminderende crème. En dat allemaal dankzij een zalfje zonder enige werkzame stof en de suggestie van de onderzoekers, die er samen voor zorgden dat de endogene opioïden hun werk deden. Eippert vermoedt overigens dat hetzelfde mechanisme ook in gang kan worden gezet door hypnose en het afleiden van aandacht, en overweegt daar onderzoek naar te gaan doen. Als een placebo zo goed werkt, waarom is het dan geen algemeen erkend middel? Het probleem is dat een placebo alleen werkt als de patiënt denkt dat hij een echt medicijn krijgt. Vertel hem dat zijn pilletje alleen maar bestaat uit zetmeel met een beetje suiker, en de heilzame werking verdwijnt spontaan. Een placebo werkt dus pas als een dokter niet eerlijk is tegenover de patiënt. Daar kleven natuurlijk ethische bezwaren aan. De American Medical Association waarschuwde in 2006 zelfs dat artsen alleen een placebo mogen voorschrijven als ze de patiënt daarvan op de hoogte stellen. Op zich begrijpelijk, want ruim de helft van de Amerikaanse artsen schrijft wel eens een placebo voor in de vorm van een vitaminepilletje of pijnstiller. Maar ook overbodig, want de werking van het placebo hangt immers af van de onwetendheid van de patiënt. Het is dan ook de vraag of de waarschuwing veel heeft uitgehaald. Ook al omdat het voorschrijven van een placebo een effectieve methode is om een hypochonder of een zeurende patiënt uit je wachtkamer te krijgen. Bovendien werken placebo’s echt, en we weten nu ook hoe. De discussie over het gebruik van ervan zal dus nog zeker zo nu en dan oplaaien.

bron:noorderlicht.nl

Vrouwen met testosteron nemen meer risico

Het stereotype wil dat vrouwen liever risico’s vermijden dan mannen. Maar individuele biologie heeft een grote vinger in de pap, zo blijkt.

Amerikaanse onderzoekers hebben vijfhonderd mannelijke en vrouwelijke MBA-studenten getest op hun testosterongehalte, zo schrijft de site voor topvrouwen CEO ME. Vervolgens werden de studenten aan een test onderworpen. Ze moesten in het experiment steeds een keuze maken tussen een vaste, lage beloning of een loterij die meer kan opleveren, maar ook riskanter is. Mannen en vrouwen hebben testosteron door hun aderen stromen. De een wat meer dan de ander. Het zogenoemde mannelijke hormoon stimuleert competitie- en dadendrang. De keerzijde is riskant gedrag.

De test toont aan dat vrouwen die bereid zijn risico te nemen, meer testosteron in hun bloed hebben dan andere vrouwen. Dit verschil is er niet bij mannen. Toen de onderzoekers naar de loopbaankeuzen van deze vrouwen keken (twee jaar na afstuderen) bleek dat ze vaak hadden gekozen voor een carrière in de financiële sector.

Gaan je ogen naar rechts als je op je rechteroor slaapt?

Gaan je ogen naar rechts als je op je rechteroor slaapt en naar links gaan als je op je linkeroor ligt? Of blijven ze gewoon in het midden ongeacht welke houding je ook aanneemt buiten de rem slaap om?

Je ogen worden aangestuurd door zes verschillende spieren per stuk. Ook ’s nachts spelen deze sterke spieren rond je oog een belangrijke rol, vooral bij het maken van rapid eye movements, (REM), die je hersens helpen bij het verwerken van informatie.

Maar wat gebeurt er buiten de REM-slaap, ontspannen de oogspieren zich dan? Onderzoekers in Japan en Zwitserland hebben dat onderzocht en kwamen er achter dat ook tijdens andere delen van de slaap de ogen soms flink kunnen rollen; met andere woorden, de spieren rond de ogen verslappen dan niet.

Maar tijdens een diepe slaap komt er een moment dat de spieren rond de ogen zich even ontspannen. Op dat moment heeft de zwaartekracht een klein beetje effect op de ogen. Wie op zijn of haar rechterzij slaapt, heeft op dat moment ogen die een heel klein beetje (ongeveer tien graden) naar rechts staan. Voor links is het vice versa. Wie op zijn rug ligt, heeft ogen die recht vooruit staan.

het een of het ander

Chocolademelk om te herstellen van fysieke inspanning

Voor een studie van de James Madison University in Virginia werden dertien voetballers gevolgd tijdens twee periodes van trainingen. Die trainingsperiodes bestonden uit een week van normale trainingen en vier intensieve trainingen. Na de intensieve training kregen de sporters ofwel een sportdrank rijk aan koolhydraten te drinken, of een chocolademelk (in de light-variant). Vervolgens gingen de onderzoekers na hoe vermoeid de voetballers waren, hoe sterk en hoe vermoeid hun spieren waren. Ze onderzochten ook hoe het zat met de snelheden die de sporters haalden tijdens loopoefeningen. Wat bleek? De chocolademelk had net hetzelfde effect als de sportdrank op het herstel van de voetballers. Bovendien bleek de chocolademelk ervoor te zorgen dat de sporters minder creatine kinase in hun bloed hadden. Goed nieuws, want hoge hoeveelheden creatine kinase in het bloed wijzen op spierproblemen. Omdat de studie slechts bij een beperkte onderzoeksgroep werd uitgevoerd, is het echter nog afwachten of chocolademelk echt zo heilzaam is. Daarvoor is verder, meer uitgebreid onderzoek nodig.

Iedereen heeft een geheim

Als u behoort tot de tachtig procent van de bevolking die niet of nauwelijks bekend is met rfid, is een korte uitleg op zijn plaats. rfid is een technologie waarmee met behulp van radiosignalen de unieke identificatie van producten, dieren en personen op afstand mogelijk wordt gemaakt. rfid werkt als volgt: een chipje gekoppeld aan een antenne kan radio signalen opvangen die worden uitgezonden door speciale leesapparaten.

Het chipje gebruikt de elektromagnetische energie van het uitgezonden radiosignaal om een bericht terug te sturen aan het leesapparaat. De inhoud van dit bericht is de informatie die opgeslagen ligt in de chip. Meestal zal dit slechts een uniek nummer zijn, maar er kan ook aanvullende informatie in de chip worden opgeslagen zoals productinformatie of persoonsgegevens.

Omdat de technologie gebruik maakt van radiosignalen kunnen tegelijkertijd op afstand meerdere producten geïdentificeerd worden zonder dat hier, in tegenstelling tot de streepjescode, direct zicht voor nodig is. Met behulp van rfid kunnen daarom allerlei processen transparanter, efficiënter, intelligenter en veiliger worden gemaakt. Sommigen zien in rfid zelfs de belangrijkste technologische ontwikkeling sinds het internet. Voor de consument heeft rfid als grootste voordelen gebruiksgemak, betere service en veiligere producten.

Maar zoals een groot wijsgeer ooit heeft gezegd: "Elk voordeel heb zijn nadeel."

Dezelfde chip die onze maatschappij zo veel voordelen gaat bieden heeft mogelijk ook een schaduwzijde. Misbruik van de chip vormt namelijk een potentiële bedreiging voor de privacy van de burger. Omdat een rfid-chip in principe van afstand heimelijk kan worden uitgelezen, is het onduidelijk wie, wat, waar, hoe en wanneer te weten komt over de rfid-chips die de burger bij zich draagt. En als een product zo makkelijk gevolgd kan worden waarom een mens dan niet? Een doemscenario is dan al snel geschetst: iedere burger kan aan de hand van zijn rfid-chips gevolgd worden en zijn of haar volledige leven wordt door rfid transparant gemaakt. Big Brother is watching you!

Hoewel deze angsten zeker niet ongegrond zijn is enige nuancering toch op zijn plaats. Bij kritiek op rfid wordt door tegenstanders van rfid namelijk nogal eens uitgegaan van worst case scenario's gebaseerd op een onrealistisch beeld van de technische mogelijkheden van rfid. Dat is zonde, want hiermee wordt een veelbelovende en belangrijke technologie voor Nederland bij voorbaat in een kwaad daglicht gesteld.

Anderzijds gaan bedrijfsleven en overheid veelal te lichtzinnig om met de bezwaren die tegen het gebruik van rfid bestaan. Met ondoordachte implementaties van rfid-technologie hebben partijen zoals Gilette, Benetton, Metro en zelfs de Amerikaanse regering de terechte toorn van de burger over zichzelf afgeroepen, hetgeen de technologie ook geen goed doet.

Zowel de houding van tegenstanders als voorstanders van rfid is dus vaak weinig constructief. Ik ben van mening dat het niet de technologie zelf, maar de uiteindelijke toepassing ervan is die bepaalt welke (maatschappelijke) gevaren er al dan niet kunnen ontstaan. Om eventuele privacyrisico's tot een minimum te beperken is het dus zaak om de technologie op een verantwoorde manier in te zetten. Hierbij dient de privacywetgeving (die in het kader van rfid overigens volledig van toepassing is) als uitgangspunt te worden genomen.

Thomas Jefferson heeft ooit gezegd: "The price of freedom is eternal vigilance", oftewel: de prijs van vrijheid is eeuwige waakzaamheid. Ik denk dat waakzaamheid ook bij het gebruik van rfid geboden is opdat de technologie niet misbruikt kan worden door het bedrijfsleven, een overijverige overheid, of criminelen. Deze waakzaamheid is een gedeelde verantwoordelijkheid van alle factoren binnen de maatschappij.
De ontwikkeling en het gebruik van rfid is dus het meest gebaat bij een constructieve dialoog en niet bij stemmingmakerij of struisvogelpolitiek. Gelukkig blijkt deze discussie uitstekend geschikt voor de Nederlandse poldermentaliteit: in tegenstelling tot het buitenland wordt in Nederland (onder andere binnen de Werkgroep Privacy & Rfid van Ecp.nl) wel samengewerkt aan een verantwoorde introductie van rfid technologie. Het is dan ook mijn verwachting dat we over enkele jaren zullen spreken over rfid én privacy in plaats van over rfid óf privacy.

bron: Bart Schermer zie>: