kunstmest uit rioolwater

Duurzame kunstmest uit rioolwater

Kunstmestkorrels gemaakt uit rioolwater. Bron: Ostara.

Voor de productie van ons voedsel worden enorme hoeveelheden kunstmest gebruikt, die naast kalium en stikstof vooral fosfor bevat. Wereldwijd wordt elk jaar ongeveer 17 miljoen ton fosfor uit erts gehaald en verwerkt tot kunstmest. De hoeveelheid fosfor in de wereld is eindig en deze stof zal over 50 tot 60 jaar schaars worden. En zonder fosfor geen voedsel.
De Canadese firma Ostara heeft zich gerealiseerd dat dit schreeuwt om een oplossing. Zij hebben een techniek ontwikkeld om uit rioolwater superschone kunstmest te kunnen maken. De rioolwaterzuivering is de ideale plaats om dit te doen omdat daar veel fosfor langskomt, voornamelijk afkomstig uit menselijke urine. Normaalgesproken wordt het fosfor op een andere manier uit het water gehaald en afgevoerd met rioolslib naar slibverbrandingsinstallaties. Na verbranding blijft het fosfor achter in de as en is niet meer bruikbaar als voedingsstof voor de landbouw.
In de nieuwe installatie wordt op een gecontroleerde manier magnesium toegevoegd aan het afvalwater zodat struviet gevormd wordt waarin het fosfor terechtkomt. Struviet is een vaste stof die bestaat uit fosfor, magnesium en stikstof, en de installatie is zó ontworpen dat er struvietkorrels uitkomen die voldoen aan de strenge eisen van de kunstmestindustrie. Dat betekent dat ze de juiste grootte, hardheid, en samenstelling hebben. Dit is cruciaal omdat het product in de mengmachines van de kunstmestfrabriek niet moet breken en er geen giftige stoffen zoals metalen of ziektekiemen in mogen zitten. Dat laatste is sowieso geen probleem; de struvietkorrels gemaakt uit rioolwater blijken 99.9% zuiver te zijn en zelfs een stuk schoner dan kunstmest uit een gewone fabriek.
De techniek is veelbelovend en duurzaam doordat voorkomen wordt dat fosfor als waardevolle meststof verlorengaat en er straks een tekort ontstaat. Bovendien is struviet uit afvalwater nu al goud geld waard en levert genoeg op om de nieuwe installatie snel terug te verdienen. Ostara heeft in Canada en de VS al enkele installaties geleverd en Grontmij zal dit jaar de technologie in Nederland testen en onder de aandacht brengen. Een eerste demonstratieproject op de zuivering van Olburgen is al succesvol afgerond
zie:hetkanwel

CO2 uitstoot kan echt met 80% omlaag!

Na de stoommachine en internet krijgen we nu de overgang naar een wereld van schone electriciteit. NRC-Next opende vandaag met dit geweldige nieuws, dat nu eens niet werd beweerd door goeroes als Jeremy Rifkin, maar door de European Climate Foundation, op basis van een uitgebreid onderzoek waarvoor niet alleen consultancy bureau McKinsey werd ingeschakeld, maar ook onderzoekers van ECN, KEMA, de universiteit van Oxford, grote energiebedrijven en netwerkbeheerders. “We hebben ons uitsluitend gebaseerd op bestaande technologie&eumln. We nemen wat dat betreft een conservatief standpunt in”, zegt Jules Kortenhorst, directeur van de European Climate Foundation.
In de berekeningen zitten dus geen ‘luchtfietsende’ technologieën zitten als vierde generatie kerncentrales die hun eigen afval ‘opeten’, geen kernfusie en alleen de huidige, relatief eenvoudige technologie voor zonne-energie. Maar ondanks al die behoudendheid blijkt het dus nu al mogelijk om de uitstoot van broeikasgassen bijna tot nul terug te brengen.
Alle electriciteitsnetwerken aan elkaar koppelen
Belangrijke voorwaarde is wel dat alle Europese electriciteitsnetwerken aan elkaar gekoppeld worden, want zo neem je een van de grootste bezwaren van duurzame energie weg: het probleem met de piekbelasting. De wind kun je tenslotte niet aan- en uitzetten, als de vraag hoog is. Maar in een pan-Europees netwerk worden de pieken en dalen in de energievoorziniening meer in balans gebracht. Windvogel blogde al eerder op hetkanWel hoe een slim gestuurd duurzaam energienetwerk geschikt is voor piekbelasting. Deze bevindingen worden nu dus, op Europees niveau, bevestigd door de European Climate Foundation.
Desondanks zijn er nog wel wat ‘probleempjes’. De kabels tussen Spanje en Frankrijk zijn bijvoorbeeld 47 keer te klein om in Noord Europa optimaal van de zonne-energie in Spanje te profiteren. Verder vallen conflicten met burgers te verwachten, die vrezen voor electromagnetische velden bij hoogspanningskabels. En de kosten voor het opwekken van schone electriciteit op Europees niveau zullen verdubbelen.
Toch ziet de European Climate Foundation geen onoverkomelijke bezwaren. En langer wachten is geen optie, want daarmee lopen de kosten voor de investering alleen maar sneller op. Aan de slag dus, en we hebben een duurzame energiehuishouding in 2050.
De organisatie adviseert daarvoor de volgende energiemix:
- 40-80% duurzame energie(wind, zon, waterkracht, biomassa);
- 10-30% kernenergie;
- 0-30% fossiele brandstof in combinatie met opslag van CO2.